Budowle mieszkalne

Na przestrzeni dziejów, w różnych częściach świata ludzkie siedziby zdecydowanie różniły się między sobą i przybierały różne formy - od prymitywnych szałasów po luksusowe apartamenty na ostatnich piętrach wieżowców.

Gospodarstwo domowe to podstawowa jed­nostka organizacyjna każdego społeczeń­stwa. W krajach rozwiniętych gospodar­stwo domowe tworzy najczęściej rodzina złożona z rodziców i dzieci, czasem (coraz rzadziej) w jego skład wchodzą też rodzice męża lub żony. W in­nych czasach i kulturach pod pojęciem gospo­darstwa domowego rozumiało się, i rozumie, znacz­nie większe wspólnoty ludzkie, co związane jest z większym znaczeniem rodziny. Utożsamianie gospodarstwa domowego z grupą ludzi związa­nych urodzeniem, małżeństwem lub adopcją jest obce w wielu społeczeństwach, w których gospo­darstwo domowe tworzą ludzie, którzy pełnią po­dobne funkcje lub mają wspólny cel.

Charakter siedziby osób należących do tej samej rodziny zależy od czterech warunków. Po pierwsze, o jej wielkości decyduje liczba osób w gospodar­stwie domowym. Na wielkość i kształt siedziby wpływ ma też charakter czynności wykonywanych w gospodarstwie. Po trzecie wędrowny lub osia­dły tryb życia decyduje o tym, czy siedziba ma cha­rakter tymczasowy, czy stały.

Po czwarte, o charakterze domu decyduje oczy­wiście klimat, środowisko naturalne i dostęp do różnych materiałów. We współczesnych społeczeń­stwach zachodnich większość domów powstaje z kamienia, betonu, cegły i drewna. Jednak na prze­strzeni wieków w różnych częściach świata ludzie budowali domy z rozmaitych materiałów.